Tips volgens KIES

Tijdens perioden van stress en onrust wilt u als ouder vaak iets positiefs doen voor uw kind in de hoop dat hij of zij zich prettig en veilig blijft voelen. De juiste woorden kunnen kinderen wel geruststellen, vooral jongere kinderen, maar het heeft alleen effect wanneer later gedrag onderstreept wat er is gezegd. Geruststellende woorden als ‘alles komt goed’, wanneer je leven aan diggelen ligt als gevolg van een echtscheiding, komen bij kinderen niet als geloofwaardig over. Beter is het aan te geven dat je er hard je best voor gaat doen om te zorgen dat het weer beter zal gaan, dat het best een tijdje moeilijk is maar dat, dat ook weer over zal gaan.

Vijandigheid ten opzicht van elkaar als volwassenen is voor kinderen een slecht voorbeeld, heel kwetsend en onaanvaardbaar. Het is misschien verleidelijk om uit te leggen wat er allemaal is gebeurt door de schuld van de andere ouder. Maar het kiezen voor een dergelijke destructieve strategie geeft kinderen een duidelijke negatieve en opvoedende boodschap. Eigenlijk melden ouders dan aan hun kinderen dat ze partij moeten kiezen. De boodschap te moeten kiezen tussen hun ouders is voor kinderen een onmogelijke keuze, maar anderzijds begrijpen kinderen het belang van de te nemen keuze voor een van de partijen. Zeker wanneer kinderen afhankelijk zijn van de ouder waarbij het kind woont. Kinderen maken elke dag harde sociale keuzes in een wereld waar de winnende van cruciaal belang lijkt. Als hun gezin opsplitst, geeft dat het gevoel dat er druk komt van verschillende partijen en te moeten beslissen welke kant te nemen. Dit verhoogt de angst, schuldgevoelens en stress bij kinderen.

Vooral wanneer de toekomst onzeker is:

  1. Kinderen moeten hun verhaal en mening kunnen vertellen.
  2. Kinderen weten het wanneer u zich zorgen maakt – ze zien de veranderingen in uw gedrag. Praten over uw zorgen maakt het voor hen makkelijker te praten over hun gevoelens.
  3. Beperk uw geruststellende woorden en zorg dat deze overeenkomen met uw gedrag en uw mogelijkheden.
  4. Een goede ouder zijn betekent niet dat u over alle antwoorden beschikt. Vertel de waarheid. Verzinsels, hoe goed het ook bedoeld is, leidt tot wantrouwen.
  5. Probeer de kinderen hun eigen proces van rouw en van de opbouw van een nieuw leven te laten doormaken. Help hen de scheiding begrijpen en gun hen hulp en begeleiding. Laat ze een stem hebben bij bepaalde beslissingen, zoals waar te wonen, wanneer er sprake is van een keuze, dat geeft hen een gevoel meer grip te houden op hun leven.
  6. Onderschat de mate waarin kinderen denken over de scheiding niet. Zij maken zich zorgen over hun eigen toekomst en zij maken zich zorgen over hoe de ene ouder verder zal kunnen zonder de andere. Soms denken kinderen dat ze voor hun ouders moeten gaan zorgen en dat is natuurlijk zeker niet de bedoeling!
  7. Bedenk dat door zelfs lang na de echtscheiding respectvol om te blijven gaan met de gevoelens rondom de scheiding van alle betrokkenen, de kinderen meer vertrouwen in hun ouders kunnen behouden en dat ze zo meer geneigd zullen blijven om samen te werken in plaats van tegen je.
  • Ik wil dat er contact met mij wordt opgenomen:

"Een goede ouder zijn betekent niet dat u over alle antwoorden beschikt"